Heimurinn batnandi fer!

Já hvað get ég sagt, þær fréttir sem ég hef að færa af mér eru allt nema góðar, sumir myndu segja sorglegar, aðrir grátlega, enn aðrir afskaplega leiðinlegar. Dvöl mín í landi pervertana og ólívanna (svo létt sé tekið til orða) eftir jól hefur ey svo verið sú besta sem ég hef upplifað, heimþrá, ennþá meiri heimþrá og aleigu tapað svo dæmi séu tekin um það.
Ég hef aldrei verið mikið fyrir kuldann á íslandi en ég get í hreinskilni sagt að ég sakna grýlukertanna og snjósins heima. Vina ásamt fjölskyldu. Það er alls ekki alltaf dans á rósum að hlaupa um stórborg án umsjónar eða “skuldbindinga”
Ég hef á undan förnum dögum velt fyrir mér hvort dvöl minni hér sé í raun og veru lokið, hvort að landar íssins og kulda væru betur settir á að ég snúi aftur með heimsþekkingu(aðalega ítölsku og smá hollensku) og deili með þeim hvernig það er í raun og veru að vera sandkorn í eyðimörk, strá á akri, dropi í stöðuvatnið Svarið er nei kæru landar, hér mun ég ljúka dvöl minni í enda maí!. Ég hefði sko sannarlega fussað og sveiað ef einhver fyrir 3 árum svo mikið hefði reynt að telja mér trú um að ég myndi vera svo “huguð” ,ef ég get sjálf sagt frá, að fara ein mín liðs til Ítalíu og hvað þá til rómar 2007 og tekið akademískt ár þar.
Ég veit þetta blogg mitt lítur meira út eins og minningargrein í Moggann en blogg 20 ára stelpu í Róm en stundum er betra að vera dramatískur og segja eins og er í staðinn fyrir að pakka vandamálunum í kassa og segja að allt sé frábært og ég sé þvílíkt búin að uppgötva hina einu sönnu Sögu.
Oki ég bloggaði síðast þegar pabbi var hér. Núna eru a.m. 2 vikur liðnar. Ég er semsagt búin að vera í 4 vikna “listanámskeiði” með skólanum, ég geri gæsalappir þar sem hvorugur kennarinn lærði listasögu heldur gaf glærur og kynningu uppúr bók. Seinni tvær vikurnar eru búnar að vera ansi fræðandi.
Síðasta föstudagskvöld tókst mér hinsvegar að týna veskinu mínu með öllu mínu í og að þökkum mínum yndislegu foreldrum er ég að komast á fætur aftur núna. Ég er komin með nýjan(rosa dúllulegan en samt rosalega töffaralegan , a.m. meðan hann er lokaður) síma og gef ég öllum sem um það biðja, númerið mitt.
Bróðir minn varð 8(37) ára á föstudaginn og vil ég því hér með tileinka honum þessa málsgrein og óska honum til lukku með þann áfanga. Hann á semsagt afmæli á hlaupaári og eins og eflaust flestir vita er þetta ár hlaupaár og að ég veit ansi sérstsagt ár fyrir alla þá sem það vilja. Bróðir minn mun koma í heimsókn, eftir eina og hálfa viku  verður það ýktað stuð!
Svo að enn stærri risa fréttum, planið er að ég í eigin persónu muni láta sjá mig á klakanum eftir mánuð, þ.e. fyrstu dagana í apríl og hangi með fólkinu í nokkra daga, fari í sturtu og svona þægindi!
Svo er einnig í þessum töluðu orðum páskaeggið mitt á leið til landsins! Ætli þessar elskur í Akurholtinu muni ekki eftir einkadóttur sinni og sendi henni páskaegg frá nóa siríusi! Þar sem ég aldrei hef verið fjölskyldu frá á þessum tíma ársins.
Er ekki alltaf best að fá vondar fréttir fyrst og svo þær allra bestu í lokinn, mér finnst það a.m. Þannig fer enginn leiður út af síðunni minni :D
En jæja sætu íslendingarnir mínir, ég kveð ykkur héðan, þar sem 4 vikur eru í próf, enn styttra í heimsókn bróður míns og aðeins lengra í mig!!
Hey já líka eitt svolítið kjánalegt, meiningin með þessu akademik ári mínu var einnig að huganlega fá þetta metið inní hí, en svo virðist vera að við getum ekki tekið DALI prófið, erfiðasta prófið(því við verðum ekki tilbúin) svo við fáum skírteini en bara ekki SKÍRTEINIÐ sem segir að við getum kennt ítölsku og er alþjóðlegt fyrir að háskólaeiningar! Og eru ekki allir hressir með það. Leonardo sagði takið DALI og fáið lélega einkunn eða takið Dili(Dils) og fáið einkunn sem þið eruð sátt með eða ánægð með.

En jæja þetta er bara svolítið undarlegt en ég er farin, ásamt þessari heimsku hálsbólgu sem ég er búin að hafa í viku og veldur því að ég sofi ekki alveg nóg, BLESS BLESS!!